ทุกท่านเคยได้ยินไหมครับ

 ประโยคที่ว่า

 ควรจะให้ความรักับคนที่คุณรักก่อนจะสายเกินไป

วันนี้ผม

รู้ซึ้งถึงประโยคนี้แบบเข้าถึงจิตใจ

รู้ซึ้งแบบไม่มีทางแก้ไขอะไรได้

 

คุณยายผมเสียวันนี้

 

ทั้ง ๆ ที่ผมยังอยู่ในผ้าเหลือง

 

...........................

 

วันนี้เป็นวันที่ผมอยูดี ๆ ก็ ฉุกคิดขึ้นมาว่า การที่ผมบวชในตอนนี้เป็นสิ่งที่ดีรึเปล่าสำหรับผม

ผมบวชได้ สี่ วัน แล้ว และใช้ชีวิตแบบภิกษุอย่างไม่ลบากเท่าไหร่ และคิดว่าการบวช 15 วันนี้จะเป็นช่วงเวลาที่ดี

จนวันนี้ผมได้รับโทรศัพท์มาจากโยมพ่อ คอนประมาณ 10 โมง

 

ยายผมเสียชีวิตแล้ว

 

แน่นอนว่าผมเห็นท่านตั้งแต่ไม่สบาย จากค่อย ๆ แข็งแรง จนมาอ่อนแอ จน ลุกขึ้นมาจากเตียงไม่ได้

ตอนที่ผทได้ฟังนั้น ยอมรับเลยว่า ผม อึ้ง แต่ก็ไม่กเท่าไหร่ ซึ่งทำให้ผมคิดนึกว่าตัวเองนี่มัน เป็นพวกที่คิดถึงแต่ตัวเองจริง ๆ และมาสงสัยว่า เวลา โยมแม่เป็นอะไรไป ผมจะเสียใจไหมนะ

ซึ่งแน่นอนผมรู้สึกแย่ไปกับไอ้ความรู้สึกแบบนี้

จนมาถึงตอนที่โยมพ่อของผมมารับ ผมก็ได้ถามท่านไปว่า ยายท่านไปอย่างไร

ตอนนั้นเป็นตอนที่ทำให้ผมรู้ว่า ไอ้ที่ผมคิดว่าตัวเองเป็นอย่างไรคิดผิด

พอพ่อเล่าให้ฟัง น้ำตาผมไหล แบบ ห้ามไม่ได้

 

น้ำตาของตัวเองที่คิดว่ามันจะไหลให้กับตัวเองเท่านั้นไหลนองผ่านผ้าเหลือง

 

ผมร้องไห้

 

ผมเสียใจแบบกล่าวอะไรไม่ออก

 

ผมรู้สึกว่าโยมพ่อท่านเข้มแข็งเหลือเกิน ที่เล่าเรื่องนี้ให้ผมฟังได้

 

ท่านได้เห็น และดูใจยายผมเป็นครั้งสุดท้าย

ซึ่งความรู้สึกเศร้านี่อยู่ดี ๆ ก็กลายเป็นความรู้สึกผิดที่ทับถมกันเข้ามา เมื่อตินไปถึงที่งาน

 

ผมรู้สึกแย่กับการที่ผมบวชในครั้งนี้

ทั้ง ๆ ที่ผมไม่ควรคิดแบบนั้น

ผมไม่ควรแม้แต่จะฉียดไอ้เหตุผลบ้า ๆ บอ ๆ แบบนั้นซํกนิด

แต่ผม ก็มีความคิดแบบนั้นแว่บเข้ามา

 

ถ้าผม....ไม่ได้บวชในครั้งนี้ผมคงได้เข้าไปดูใจยายของผมทัน

 

ถ้าผม....ม่ได้บวชผมคงได้รดน้ำศพท่าน ไม่ใช่เพียงแค่มอง



ถ้าผม....ไม่ได้บวชผมคงได้แตะเนื้อต้องตัวท่านและได้พูดคุยกับท่านเป็นครั้งสุดท้าย

 

แต่สุดท้ายผมก็ได้เพียงแค่นั่งเฉย ๆ เฝ้าดูด้วยความปวดใจเท่านั้น

 

............................

 

แต่ที่ผมบวชก็ไม่ใช่มีแต่สิ่งแย่ ๆ อย่างที่ผมคิด

 

เพราะผมบวชยายท่านถึงมีความุข

 

เพราะผมบวชผมถึงได้มีโอกาสได้ขอขมาท่าน และให้ท่านได้ปลงผม

เพราะผมบวชผมถึงได้ทำสิ่งสุดท้ายที่เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ผมได้ทำให้แก่ท่านได้

 

อย่างน้อยสิ่งที่ผมทำไปก็ไม่เสียเปล่า

 

มันเป็นทางเลือกที่ไม่มีถูกมีผิด

 

อยู่ที่ว่าทางเลือกใดจะให้ผลอย่างใดเท่านั้น ซึ่งเราไม่มีทางรู้

 

.................................................................................................................

 

ถึงทุก ๆ ท่านที่เข้ามาอ่านและได้ยินไอ้ประสบการณ์ซ้ำ ๆ ประโยคซ้ำ ๆ กับคำว่า ควรทำอะไรให้คนที่คุณรักก่อนที่จะสายเกินไป และคิดว่าคุณทำอยู่แล้ว หรือ อ่านแล้วช่างมันปลอยไป ค่อยทำพรุ่งนี้ หรือวันต่อ ๆ ไป

อย่าให้ต้องคิดแบบผมเลยว่า

ถ้าเราบวชซะตั้งแต่เดือนธันวา ไม่ต้องอยากเที่ยวปีใหม่หรือกลัวสวดบทขานนาคไม่ได้ ท่านก็คงได้เห็นผ้าเหลือง

ถ้าวันที่เราไปรับชุดครุยแล้วแวะไปบ้านท่านก่อนกลับบ้านใส่ให้ท่านดูก่อน ค่อยกลับบ้านก็ยังไม่สาย ท่านก็คงได้เห็นหลานคนโตใส่ชุดครุยไปแล้ว

ถ้า.............

 

 

เชื่อผมเถอะครับ ทำเถอะ ท่านอยู่กับเราไม่นานจริง ๆ

................................................................................................

 

ปล. ขออภัยหากอ่านยากเพราะเรียบเรียงไม่ค่อยได้
ปลสอง. ขออภัยที่พิมผิดเยอะเพาะใช้ โน๊ตบุ๊ค พิมพ์ไม่ถนัด

Comment

Comment:

Tweet

ประสบการณืที่มีค่าจริงๆ ครับ

#1 By หูใหญ่ on 2008-01-11 03:42